Numery kierunkowe w Polsce

Jak działają numery kierunkowe w Polsce

Polska jest podzielona na 49 stref numeracyjnych. Każda ma dwucyfrowy numer kierunkowy, który jest częścią 9-cyfrowego numeru stacjonarnego – np. numer 48 123 45 67 należy do strefy Radom. Strefy powstały w czasach analogowych central telefonicznych i nie pokrywają się z dzisiejszym podziałem na województwa: jedno województwo ma od jednej do kilku stref, a granice stref nie zawsze biegną po granicach powiatów.

Od 2009 roku zawsze wybiera się pełne 9 cyfr, także w obrębie tej samej miejscowości. Wcześniej – do 2005 roku – przed numerem kierunkowym wybierało się jeszcze zero, a połączenia lokalne wymagały tylko 7 cyfr. Dlatego w starych dokumentach i na szyldach można spotkać zapis „(0-48) 123 45 67”. Dziś wystarczy 48 123 45 67, a z zagranicy +48 48 123 45 67.

Numery stacjonarne, komórkowe i specjalne

Numery komórkowe też mają 9 cyfr, ale nie mają kierunkowego i nie wskazują miejscowości. Po przeniesieniu numeru do innej sieci pierwsze cyfry nie mówią już nawet, kto jest operatorem. Osobne zakresy mają numery usług: 800 to infolinie bezpłatne dla dzwoniącego, 70x – numery o podwyższonej opłacie, a 112 – europejski numer alarmowy. Kierunkowy numeru stacjonarnego nie gwarantuje, że rozmówca jest w danym mieście – centrale w chmurze i telemarketerzy mogą korzystać z numerów z dowolnej strefy.

Dzwonienie z zagranicy do Polski

Z zagranicy wybierz +48 (albo 00 48) i cały 9-cyfrowy numer, bez dodatkowego zera. Z telefonu komórkowego najwygodniej zapisywać kontakty od razu w formacie +48 – wtedy zadziałają i w kraju, i w roamingu. Numery kierunkowe innych państw znajdziesz na stronie kierunkowe do krajów.