Numery kierunkowe krajów

Jak zadzwonić za granicę

Połączenie zagraniczne składa się z trzech części: prefiksu międzynarodowego, numeru kierunkowego kraju i numeru abonenta. Z telefonu komórkowego najprościej wpisać znak „+” (przytrzymaj 0), z telefonu stacjonarnego w Polsce – 00. Potem wybierasz kierunkowy kraju z tabeli i numer abonenta. W wielu krajach, m.in. w Niemczech i Wielkiej Brytanii, krajowe numery zaczynają się od zera, które przy połączeniu z zagranicy się pomija: niemiecki numer 030 1234567 wybierzesz jako +49 30 1234567.

Kraje, które dzielą numer kierunkowy

Niektóre kierunkowe obsługują kilka państw. +1 to wspólny plan numeracyjny Stanów Zjednoczonych, Kanady i wielu wysp Karaibów – te ostatnie odróżnia trzycyfrowy numer kierunkowy obszaru, np. Jamajka to +1 876. Z +7 korzystają Rosja i Kazachstan, a z +44 – Wielka Brytania oraz wyspy Guernsey, Jersey i Man. Watykan ma własny kod +379, ale w praktyce używa włoskiego numeru +39 06 698.

Ile kosztuje dzwonienie za granicę

W krajach Unii Europejskiej oraz w Norwegii, Islandii i Liechtensteinie obowiązuje zasada „roam like at home”: dzwoniąc w roamingu, płacisz jak w Polsce. Nie dotyczy to jednak połączeń z Polski na zagraniczne numery – te są zwykle rozliczane osobno, według cennika operatora. Poza tym obszarem, m.in. w Szwajcarii i Wielkiej Brytanii, stawki ustala operator, dlatego przed wyjazdem sprawdź pakiet roamingowy albo dzwoń przez internet.